"Het waren twee fantastische weken!"

Sinds ons laatste teken van leven hebben we zo’n beetje heel Java doorkruist. En aangezien we niet-geheel-toevallig Frank en Natasja tegenkwamen op het vliegveld van Jakarta, leek het ons wel leuk om dat met z’n viertjes te doen. Na onze nieuwe reisgenoten direct te confronteren met de lokale cuisine zijn we vertrokken naar Bandung. Daar heeft Frank direct de stoute schoenen aangetrokken en (niet bang geworden door de horrorverhalen van mijn voedselvergifting) een willekeurig gerecht bij een lokaal restaurantje bestelt: de mie tek-tek. Het bleek een topper-topper.

In Bandung hebben we de volgende dag met een portie gezond Nederlands wantrouwen een middag lang een taxi inclusief privé-Javaan gehuurd om ons de meest idyllische plekjes van de omgeving te laten zien. Na prachtige theeplantages en rijstvelden bleek ons wantrouwen volledig ongegrond: chauffeur Ferdi bleek een toffe peer die ons écht voor een zacht prijsje een rondrit op maat aanbood! En als bonus heeft hij ons een Japans isotone-drankje aanbevolen waar we de afgelopen twee weken vele liters van achterover hebben geslagen (waarschijnlijk heeft ergens in Tokio een een manager met verbazing gekeken naar de vervijfvoudigde kwartaalresultaten in de regio Java).

De energie die we met de drankjes vergaarden konden we goed gebruiken bij ons volgende activiteit: het beklimmen van de Papandayan vulkaan bij Cipanas. Het rondwandelen bij de krater was bijzonder, maar mij zal vooral de brommerrit naar het beginpunt door de vier lokale motormuizen nog lang heugen. Oh...en nog een tip: brommeruitlaten worden tamelijk heet en die moet je niet met je onbedekte rechterkuit aanraken.

Ons volgend reisdoel was Yogyakarta en tja, hoe kom je daar het snelst? Met de el-cheapo bus natuurlijk waar de beenruimte was ingesteld op het vervoeren van smurfen en waar de vloer voor sommige mensen prima dienst kan doen als vervanging van een kotszakje. Ahum. Een bijzondere ervaring.

In Yogya hebben Frank en ik ons eens goed onder handen laten nemen door de lokale kapper. Best lastig om met handen en voeten duidelijk te maken dat ze op moeten passen met zo’n tondeuse zonder opzetstuk, maar het resultaat was op een of andere manier precies wat ik wilde.

De dag erop zijn we vroeg vertrokken om de Borobudur te gaan bekijken. En vroeg vertrekken was een erg goed idee aangezien we zo (a) prachtige foto’s van stoepa’s in de mist konden maken en (b) talloze Indonesische schoolkinderen met net zo talloze fotocamera’s enigszins konden ontlopen. Na de Borobodur zijn we direct doorgegaan naar het hindoeïstische broertje, de Prambanan. Wederom een knap staaltje architectuur waar we uiteraard weer de nodige kiekjes van hebben genomen.

Eerste Paasdag werd ook in Yogyakarta gevierd en blijkbaar gebeurt dat daar ’s ochtends met een ontbijtje met zoete broodjes en ’s middags met de lokale lekkernij spekkoek. Tenminste, dat is de invulling die broer en zus Sorée eraan wisten te geven. ’s Avonds hebben we onze eigen paasrijsttafel in elkaar gezet tijdens een zeer gezellige kookworkshop. Vooral bij de gado gado werd driftig meegeschreven hoe je nou toch precies die pinda’s met zo’n vijzel ervan langs geeft.

Onze laatste ochtend Yogyakarta zijn we al fietsend gaan bekijken hoe je rijst plant, het resultaat vervolgens aan gort slaat, modder in bakstenen om kunt zetten, hoe je van een pakketje schimmelende sojabonen toch iets lekkers kunt maken en dat kroepoek het beste smaakt als je deze met de hand vlecht. Na deze informatieve tocht zijn we vertrokken naar Cemoro Lawang om de Bromo te bekijken.

Hoewel deze vulkaan op menig anzichtkaart als juweeltje staat afgebeeld, was ons uitzicht beduidend minder fotogeniek. Desalniettemin (of wellicht juist daardoor) hebben we ons goed vermaakt in onze berghut waar de Bintang rijkelijk vloeide.

Volgende halte was het Ijen Plateau, wat adembenemend was vanwege het schitterende uitzicht...en vanwege de zwavelwolken. Diezelfde dag zijn we nog doorgereist naar Surabaya waar we komodoveranen (zeg maar XXL-hagedissen) zijn gaan bekijken in de dierentuin en waar we op zoek zijn gegaan naar de roots van de Soreetjes.

De dag erop hebben we *snik, snik* afgescheid genomen van Frank en Natasja (die wilden na Moniek en mij nog meer mensapen spotten, maar nu in Kalimantan) en zijn we doorgevlogen naar Singapore. Sjonge, wat een andere wereld ineens. Schone straten, fantastisch eten, drinkbaar water, metros, uitslapen door het gebrek aan moskees, etc. Best wel fijn eventjes...

Over een paar uur vertrekken we naar Hanoi dus dat wordt weer een heel nieuw avontuur. Eens kijken hoe de loempias daar smaken...